W polskim prawie spadkowym spotkać się można z instytucją zapisu i polecenia. Zapis to nic innego jak rozrządzenie testamentowe, wskutek którego na spadkobiercę (zapisobiercę) nałożony zostaje obowiązek określonego zachowania się polegającego na spełnieniu przysporzenia majątkowego na korzyść innej osoby, co do zasady z majątku spadkowego. Tym samym, ustanowienie zapisu spowoduje powstanie po śmierci spadkodawcy stosunku zobowiązaniowego między spadkobiercą a zapisobiercą, który przyjmie postać świadczenia o charakterze majątkowym, zarówno polegające na działaniu, jak i na zaniechaniu. Powinno mieć ono charakter nieodpłatny.

Poleceniem w odróżnieniu od zapisu jest rozrządzenie testamentowe, poprzez spadkodawca nakłada na spadkobiercę bądź zapisobiercę zobowiązanie określonego działania lub zaniechania, jednakże bez czynienia kogokolwiek wierzycielem. Ważnym jest, że nie wypełnienie woli spadkodawcy w postaci polecenia nie spowoduje powstania odpowiedzialności odszkodowawczej.